| Poglądy sceptyków |
|
Pirron cenił w życiu człowieka przede wszystkim szczęście, zadowolenie. Jedyną drogą do niego była według Pirrona właśnie postawa sceptyczna, kiedy to człowiek nie ściąga na siebie niepomyślności. Niemożliwym jest osiągnięcie pewnej wiedzy, a więc i nie ma sensu wciągać się w dyskusje filozoficzne, gdy nie ma się pewności na dany temat. Dlatego Pirron uważał, że prawdziwy sceptyk powinien stać w takich momentach z boku i nie dawać się sprowokować i dać ośmieszyć, gdyż to sprawi, że będzie nieszczęśliwy. Najbezpieczniej i najdogodniej jest więc nie zabierać głosu w tych kwestiach, bowiem osiągnięcie wiedzy jest niemożliwe. Postulowany przez Pirrona spokój i dążenie do szczęścia człowieka jest w filozofii hellenistycznej czymś stałym u wszystkich praktycznie szkół, natomiast pogląd o niemożliwości poznania i nie zabieraniu głosu w kwestiach niepewnych jest już domeną samej szkoły sceptyckiej. W początkach sceptycyzmu, za czasów Pirrona najistotniejszym punktem myśli sceptyckiej był fakt, że niczego nie można być pewnym, nie ma więc sensu wydawanie jakichkolwiek sądów. W latach późniejszych ważniejsze stało się dla sceptyków atakowanie innych myślicieli i udowadnianie im braków w ich teoriach. |
 |